عبيدالله زياد باشد « 1 » - بحريه دختر منذر ، زن عبيدالله بود - . ابن زياد نيز فرستاده امام عليه السلام را گرفت و به دار كشيد ، « 2 » يا به قولى گردن زد . « 3 » بيشتر مورخان بر اين باورند كه نام اين فرستاده سليمان بوده است . ولى ابن‌نما - كه بنابر قولى - او را زراع سدوسى خوانده است مىگويد : نامه را همراه زراع سدوسى و به قولى سليمان معروف به ابورزين فرستاد . « 4 » ولى سلام وارده بر وى در زيارت ناحيه مقدسه تأكيد مىكند كه نام او سليمان بوده است : « سلام بر سليمان ، غلام حسين بن اميرالمؤمنين . خداوند لعنت كند قاتلش سليمان بن عوف حضرمى را » . « 5 » كنيه سليمان ابورزين بود . نيز گفته‌اند كه ابورزين نام پدرش بود و مادرش كبشه ، كنيز امام حسين عليه السلام بود كه امام عليه السلام او را به همسرى ابورزين درآورد ؛ و او سليمان را به دنيا آورد . « 6 » ولى سماوى نام اين شهيد را چنين ثبت كرده است : سليمان بن رزين . « 7 » سليمان از مدينه همراه امام عليه السلام به سوى مكه بيرون آمد . سپس حضرت او را با نامه‌اش به بصره فرستاد « 8 » و اين خود كاشف از اعتماد و اطمينان امام عليه السلام نسبت به وى و منزلت ويژه سليمان نزد آن حضرت است .

--> ( 1 ) - ر . ك . تاريخ طبرى ، ج 3 ، ص 280 . ( 2 ) - اللهوف ، ص 19 . ( 3 ) - تاريخ طبرى ، ج 3 ص 280 . ( 4 ) - مثير الاحزان ، ص 27 ؛ لواعج الاشجان ، ص 36 . ( 5 ) - بحار ، ج 101 ، ص 271 . شايد سليمان بن عوف به دستور ابن زياد او را به قتل رسانده است . ( 6 ) - وقعة الطف ، ص 104 . ( 7 ) - إبصار العين ، ص 94 . ( 8 ) - سيد عبدالمجيد شيرازى حايرى در كتاب ذخيرة الدارين خويش گويد : . . . ابوعلى در رجال خود گفته است : سليمان مُكَنّى به ابورزين ، غلام حسين بن على ، همراه وى كشته شد . محقق استرآبادى در « رجال » خويش گفته است : « سليمان بن ابىرزين ، غلام حسين عليه السلام ، همراه او كشته شد . از ظاهر كلام اين دو بر مىآيد كه سليمان در واقعه طف همراه حسين عليه السلام به شهادت رسيد و اين با گفته مورخان و سيره‌نويسان مبنى بر اين كه او در بصره به قتل رسيد مخالف است و در زيارت هم به اين اشاره نشده است . بلى ، مىتوان سخن آن دو را حمل بر اين كرد كه كسانى كه در راه حسين عليه السلام در كوفه يا بصره كشته شدند ، حكم همان‌هايى را دارند كه در كربلا به شهادت رسيدند ، گرچه در حضور وى كشته نشدند » . ( ذخيرةالدارين ، ص 172 ، مطبعة المرتضويه ، نجف ، 1345 ه . ق . )